Μορφές συμβιβαστικής περάτωσης της ποινικής δίκης de lege lata και de lege ferenda

Στην παρούσα διατριβή εξετάζονται οι προγενέστερες και οι σύγχρονες μορφές συμβιβαστικής περάτωσης της ποινικής δίκης, σχηματοποιούνται αναβαθμισμένες δικαιοκρατικά και λειτουργικά εκδοχές τους και σκιαγραφείται ένα πιο φιλόξενο για τη συναινετική διευθέτηση των ποινικών υποθέσεων δικονομικό περιβάλλον. Η μελέτη ξεκινά με την ιστορική επισκόπηση της εξέλιξης των συμβιβαστικών διαδικασιών και τη διερεύνηση των δομικών στοιχείων των αγγλοσαξονικών και ηπειρωτικών δικαιικών συστημάτων και των αντιλήψεων των νομικών τους κόσμων, που δρομολόγησαν σταδιακά τη μορφοποίηση των σύγχρονων εκφάνσεων του ποινικού συμβιβασμού. Ακολουθεί η απόπειρα οριοθέτησης της έννοιας της συμβιβαστικής περάτωσης της ποινικής δίκης και η ανάπτυξη της σύγχρονης τυπολογίας της, μέσα από την ταυτόχρονη επίκληση πολλών αλλοδαπών συναινετικών ρυθμίσεων. Την εξέταση των μορφών συμβιβαστικής περάτωσης σε ξένες έννομες τάξεις με την ενδελεχή διερεύνηση των συμβιβαστικών διαδικασιών στις ΗΠΑ, τη Γερμανία, την Ιταλία, καθώς και τη διεθνή ποινική δικαιοσύνη, διαδέχεται η ανάπτυξη των ελληνικών συμβιβαστικών ρυθμίσεων. Στο πλαίσιο της τελευταίας, μετά τη δογματική θεμελίωση και τη συστηματική ένταξη του συμβιβασμού στην ελληνική ποινική δίκη, ακολουθεί η αναλυτική έκθεση της τυπολογίας των υφιστάμενων και κυοφορούμενων ελληνικών μορφών συναινετικής περάτωσής της, η ανάλυση και αξιολόγηση εκάστης εξ αυτών από δογματική και πρακτική σκοπιά και η πανοραμική κριτική θεώρηση τους υπό το πρίσμα της δικαιότητας και της αποτελεσματικότητάς τους. Την de lege lata εξέταση του ποινικού συμβιβασμού σε διεθνές και στο ελληνικό πλαίσιο ακολουθεί η αξιοποίηση των συμπερασμάτων της για την de lege ferenda προσέγγισή του, αφενός υπό το πρίσμα ενός υβριδικού ποινικοδικονομικού συστήματος, που αφίσταται από τα προβληματικά παραδείγματα που προσφέρει η διεθνής εμπειρία και ακολουθεί μία πρωτότυπη συνθετική κατεύθυνση, και αφετέρου υπό το πρίσμα του υφιστάμενου ελληνικού δικαιικού πλαισίου. Η μελέτη κλείνει με τη σύνοψη των πορισμάτων της ιστορικής και συγκριτικής επισκόπησης των συναινετικών ποινικών διαδικασιών και της δικαιοκρατικής και δικαιοπολιτικής ενδοσκόπησης των σύγχρονων μορφών συμβιβαστικής περάτωσης της ελληνικής ποινικής δίκης, η οποία επικυρώνει τη διάγνωση της αναγκαιότητας διάνοιξης ενός νέου συνεργατικού ποινικοδικονομικού δρόμου για την υπέρβαση πολλών από τα υφιστάμενα αδιέξοδα, που έχουν προηγουμένως με ευκρίνεια αναδειχθεί στην ελληνική και στη διεθνή δικαιική και δικαστηριακή πραγματικότητα.