ANKARA OYUN HAVALARININ KISA TARİHİ

Yapılan bu çalışma günümüzde popüler kültürün önemli bir nesnesi haline gelen Ankara oyun havaları pratiklerinin yakın geçmişine odaklanırken Cumhuriyetten bugüne Başkentin geçirdiği eğlence hayatı deneyimini siyasal kırılmalar ışığında değerlendirmeye açacaktır. Buna göre Başkent Ankara’nın eğlence yaşamını kurucu unsur Cumhuriyet dönemi, Demokrat Partiyle gelişen iç göç süreci, 12 Eylül sonrası piyasa ekonomisinin dayattığı yerli kültür endüstrisi ve 90’lı yıllarda kentin periferisine yerleşerek 2000’lerden itibaren yeni “Ankaralı” demografisi üzerinde şekillenen gazino-pavyon kültürü gibi belirli dönemler üzerinden incelemek mümkündür. Tüm bu süreçlere paralel olarak tarihsel temelleri Seymenlik ile Orta Anadolu müzik geleneğine kadar uzanan Ankara merkezli oyun havası pratiklerini etkileyen Refik Başaran ve Bayram Aracı gibi aktörlerin yanında eğlence ortamlarının dönüşümü bu araştırmada tartışmaya açılan önemli konuların başında gelmektedir. Merkez-çevre diyalektiği üzerinden müzik-içki-kadın üçgeninde oda sohbetleriyle gelişen oyun havası pratikleri 1960’lı yılların sonundan itibaren Başkentte yükselen gece hayatına girerek kalıcı bir iz yaratmaya başlamıştır. 1980 sonrası dönüşen Türkiye sosyolojisinin bir izdüşümü olarak el değiştiren gazinolarda ortaya çıkan arabesk etkinin Ankara havalarını etkilemesiyle yeni Ankaralı demografisinin eş zamanlı gelişimi oyun havalarının yerel bir sound eşliğinde icrasına imkân tanımıştır. Yaşanan tüm bu gelişmeler Ulus, Cebeci, Maltepe hattında onlarca Ankara oyun havası mekânı yaratırken içinde bulunduğumuz küresel çağda kadim bir gelenek aktarımının devam ettiğini kanıtlamaktadır.