Piotr Rawicz

Piotr Rawicz. Biografia opętanego przez pismo to pierwsza próba pełnego zrekonstruowania biografii pisarza. Urodzony we Lwowie Rawicz był ocalałym z Zagłady, który po II wojnie światowej wyemigrował do Francji, gdzie opublikował jedną z najważniejszych francuskojęzycznych powieści o Holocauście – Krew nieba. Publikacja ta była prawdziwym „wydarzeniem literackim” 1961 r., a Rawicz stał się specjalistą od literatury wschodnioeuropejskiej i rozpoczął współpracę z „Le Monde’em”. Nie interesowała go jednak kariera ani salony literackie, ale żywioł pisania. Efektem tej „grafo-manii” są m.in. obszerne zapiski – Zeszyty, które stają się świadectwem opętania przez pismo. Niniejsza książka to przede wszystkim rekonstrukcja życia Rawicza, ale także próba szerszego spojrzenia na jego praktyki twórcze, filozofię pisania, która związana jest z jednej strony z fizjologiczną niemal potrzebą pisania, z drugiej – z doświadczeniem Zagłady i zdarzeniem niemożliwym do opowiedzenia. Ostatnią częścią książki jest rozdział autoetnograficzny, w którym autorka spogląda w lustro i odsłania siebie – biografkę-pisarkę pochłoniętą przez szaleństwo pisania o Rawiczu. Biografia staje się więc pretekstem do przyjrzenia się także własnym strategiom twórczym. Publikacja powstała na podstawie badań zrealizowanych częściowo dzięki stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.