„Teraz jest czas nowej dramaturgii”: wokół Spichlerza Natalii Worożbyt

Przedmiotem badań artykułu jest dramat Spichlerz (The Grain Store), napisany przez wybitną ukraińską dramatopisarkę Natalię Worożbyt, oraz rekonstrukcja towarzyszących mu kontekstów recepcyjnych, literackich, kulturowych i społeczno-historycznych. Sztuka ta po raz pierwszy została wystawiona w angielskim tłumaczeniu Sashy Dugdale przez Royal Shakespeare Company w Courtyard Theatre w Stratford-upon-Avon w 2009 roku. Na ukraińską scenę dramat trafił dopiero w roku 2015 wyreżyserowany przez Andrija Prychod’kę. Jednak za ewenement na ukraińskiej mapie teatralnej uznano reżyserską wersję Maksyma Hołenki z roku 2022. Dramat Natalii Worożbyt jest nowatorską próbą zgłębienia Hołodomoru w kategoriach wypracowanych przez nurt new writting. Kreując wielowymiarowy i wielogłosowy świat dramatu, Spichlerz Worożbyt posługuje się zarówno historiografią, jak i historią mówioną, sięga także po historię rodzinną. Dla dramatopisarki ważne jest pokazanie aktywnego i krytycznego pamiętania jako praktyki niezbędnej do przetrwania i zachowania własnej tożsamości – zarówno indywidualnej, jak i zbiorowej.