Zerdüştîlik ve İşrakîlik'te Tanrısal Karizma: Hurra

Bu çalışmanın konusu, hem Zerdüştîlikte hem de İşrak hikmetinde kilit bir kavram olan hurra sıfatının anlam dünyasına inmektir. Nitekim İranî düşünce siteminde kadim bir kökene ve kullanıma sahip olduğu anlaşılan hurra kelimesinin yüzyıllarca varlığını sürdürdüğü, Zerdüştîlerin kutsal kitabı Avesta’dan İşrak hikmeti kurucusu Sühreverdî’nin eserlerine kadar geçen uzun zaman aralığından rahatlıkla anlaşılmaktadır. Bu çalışmanın amacı; dinî, felsefî, gnostik ve epistemolojik bir değere sahip olan hurra kavramı üzerinden Zerdüştîlik ve İşrakîlik arasında bir mukayese yapmak ve böylece dinsel geleneğin zamanlar üstü düşünce kodlarının ayak izine ışık tutmaktır. Bu çalışmayla ilahî bir karizma, celalî bir nur, alındaki tanrısal parıltı ve insanın metafizik nuranî boyutunu sembolize eden hurra betiminin Zerdüştîlik ve İşrakîlik’te benzer anlam ve kullanımlara sahip olduğu, Sühreverdî’nin teosofyasını kurarken geleneksel dinî mirasın hem kavramlarından hem de kavramların taşıdıkları anlam dünyasından ustaca istifade ettiği ve bunları yorumlayarak kendi düşünce sistemi içerisinde yeniden onlara can soluğu verdiği sonucuna varılmıştır.