TEVRAT VE KUR’AN’A GÖRE KARUN; ŞIMARIK BİR KAPİTALİSTİN TRAJİK SONU

Karun, Allah ve peygamberini yalanlayan, servetiyle şımaran ve onu insanlığın ve insanların faydasına değil, onları ifsat etmek için kullanan, İsrailoğullarına yaptığı zulüm ve soykırımla ünlenen Firavuna finans sağlayan, kısacası servetini kötülük aracı olarak kullanan tarihi sembol bir kişidir. Karun, kavmini hor ve hakir gören, Firavun adına onlara zulmeden azgın bir zenginin adıdır. Karun kıssası, önemine binaen iki kutsal kitapta; Kur’an ve Tevrat’ta yer almıştır. Kur’an’da öğüt amaçlı kısaca anlatılırken, Tevrat’ta ise detaylı olarak zikredilmektedir. Fakat iki kutsal kitapta da servetiyle büyüklük taslaması, kendisine yönelik yapılan olumlu tenkitlere kulak tıkaması, inkârcılığı, cimriliği, maddeciliği, Peygamber Musa’ya isyanı ve halkı ona karşı kışkırtması, bozgunculuğu gibi aynı olumsuz özelliklerle anlatılması ve bu özellikleri nedeniyle uğradığı aynı trajik sondan, yani servetiyle birlikte yerin dibine geçirilip yok olmasından bahsedilmesi dikkat çekicidir. Bu çalışmada; Karun Kıssası üzerinden, Kur’an’ın ilk muhatap kitlesi olan Mekkeli müşrikler ve Medineli Yahudiler başta olmak üzere tüm insanlığa verilen mesaj olan; kişiye, peygambere veya iyi kişilere olan kan bağı veya yakınlığının, sahip olduğu makam ve servetin veya sosyal konumunun fayda vermediğini, ancak imanı ve işlediği güzel amellerinin, insanlara yaralı olmanın fayda vereceği gerçeği kuvvetle vurgulanmaktadır.