Rize Kentsel Kıyı Şeridinin Kullanıcı Memnuniyetinin Belirlenmesi

Kıyı alanları ve sahil şeritleri bireylerin artan rekreasyonel ihtiyaçlarına cevap verecek önemli doğal kaynaklardır. Bu alanlar kolay ulaşılabilirliği, zengin kaynak potansiyeline sahip olması ve bireyler üzerindeki psikolojik etkisi nedeniyle yerleşim ve dinlenme alanı olarak tercih edilmektedir. Linear bir yapıya sahip olan sahil şeritleri; peyzajların, dokuların ve bu silüetin içerisine yayılmış rekreasyonel alanların mekânsal sürekliliğini sağlamaktadır. Karadeniz Bölgesinin mevcut topoğrafyasının eğimli olmasından doğan güçlüklerden dolayı sahil şeridinin rekreasyonel kullanım alanının önemi artmakta, açık alan ihtiyacının karşılanması yoğun talep görmektedir. Bu çalışmada Rize ili merkez bölgesi kıyı şeridinde mevcut rekreasyonel alanlardaki kullanıcı talepleri ve memnuniyet durumları ele alınmış olup, alan kullanıcılarına anketler yapılarak kullanıcı memnuniyetleri ve talepleri sorgulanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre rekreasyonel alanların karakteristikleri Altman and Zube (1989)’un geliştirmiş olduğu kriterler dikkate alınıp incelendiğinde kullanıcıların; aktivite ve kullanım kriterinde %38’lik oranla spor yapmayı, ulaşılabilirlik kriterinde %78’lik oranla yürümeyi, konfor ve imaj kriterinde %42’lik oranla temiz hava almayı, sosyallik kriterinde %42’lik oranla aile veya arkadaş gruplarıyla etkinlik gerçekleştirmeyi tercih ettiği görülmüştür. Rize kentsel kıyı şeridini kullanan 190 kullanıcı (%44 kadın, %56 erkek), r=,152* alanı temiz bulmamakta r=,257** alanın iyi yönetildiğini düşünmemekte, r=,262**; r=,146* ; r=,217** çocuk oyun alanları, donatı elemanları ve açık yeşil alanları yetersiz bulmakta, r=,149* bitkisel tasarımları işlevsiz bulmakla birlikte r=,235** kentin denize bakan ön cephesindeki binaların sahil görüntüsünü kapatması nedeniyle Sahil Park’ını kent parkları ile ilişkili bulmamaktadır. Elde edilen sonuçlarla birlikte kıyı şeridi rekreasyonel alanlarına yönelik öneriler geliştirilmiştir.