Recepcja Holokaustu w Japonii w perspektywie porównawczej: Auschwitz –Nankin – Hiroszima

W swoim artykule próbowałam pokazać recepcję Holokaustu w powiązaniu z zagadnieniem bomb atomowych oraz zbrodni wojennych Japonii. W perspektywie porównawczej pojawiło się wiele wspólnych kwestii dotyczących mechanizmów pamięci wojny, a także charakterystyczny styl japońskiej narracji z hasłem „pokoju” w centralnym jej miejscu. Po okresie świadectw, wchodzimy powoli w erę post-świadectw, w której nie ma już żywych świadków. Jednak to także okres, który umożliwia badaczom zdystansowane analizowanie dyskursu politycznego i społecznego o wojnie, w szczególności w przypadku Japonii, której powojenna pamięć historyczna została zbudowana za pomocą języka pełnego niejasności i przemilczeń. Zastosowanie perspektywy porównawczej pozwala nie tylko pokazać zbieżność wielu problemów dotyczących narracji o wojnie, ale jest też warunkiem zaproponowania nowych narracji, przekraczających paradygmaty narodowych pamięci.