Ku medycynie pragnień? Sztuczne zapłodnienie a godność człowieka

Autor przedstawia prowadzoną w Niemczech dyskusję na temat antropologicznych, etycznych, prawnych, psychologicznych i socjologicznych aspektów technik wspomaganego rozrodu, oceniając je z punktu widzenia osobowej godności człowieka. Przedstawia argumenty na rzecz tezy, że embrion posiada ludzką godność i dlatego jest podmiotem prawa. Wskazuje również, że poczęcie dziecka w akcie seksualnym stanowi prawo zarówno dziecka, jak i jego rodziców. Podejmuje też namysł nad medycyną współczesną, której celem w coraz mniejszym stopniu jest leczenie chorób, a coraz częściej służy ona spełnianiu pragnień człowieka, na przykład pragnienia rodziców, by posiadać dziecko. Autor dostrzega jednak wśród niemieckich specjalistów z dziedziny medycyny, etyki i prawa dokonującą się obecnie zmianę stosunku do wspomaganego rozrodu: od bezkrytycznej akceptacji ku rozpoznawaniu jego negatywnych aspektów i poddawaniu ich pod społeczną dyskusję. Wśród idei, które przyczyniły się do tej zmiany, wymienia obok moralnego nauczania Kościoła katolickiego zarówno poglądy przedstawicieli Kościołów protestanckich, jak i badaczek z kręgu myśli feministycznej.