Migracja jako proces przemiany i konstruowania siebie w rodzinie

Autorka w artykule przedstawia historię podejścia biograficznego, szczególnie w odniesieniu do pisania w pierwszej osobie (narracja autobiograficzna). Rozwija wątek historii życia jako metody badawczej pozwalającej na poznanie biegu życia człowieka i różnych kontekstów (społecznego, politycznego, lokalnego). Również akcentuje kwestie etyczne związane z wykorzystywaniem historii życia przez badaczy. Swoją narrację autobiograficzną dzieli na trzy okresy (przed-emigracyjny, migracyjny i pomigracyjny). Konstruując narrację, pokazuje jakiego rodzaju zmiany się w niej dokonują, co zyskuje, a co traci w procesie uczenia się w sytuacji migracji. Opisuje zmiany, jakie dokonały się i dokonują się w relacjach z innymi ludźmi, szczególnie z rodziny.