Rodzina jako przestrzeń uczenia się biograficznego

W artykule przyjęto założenie, że rodzina jest systemem i stanowi przestrzeń biograficznego uczenia się. Wprowadzono autorską kategorię „biografii rodzinnej” jako zwielokrotnioną (będąca czymś więcej niż sumą biografii jednostkowych), podlegającą systemowym zasadom cyrkularności i ekwipotencjalności nieskończoną rekonstrukcję, wynikającą z napięcia między biegiem życia rodziny a opowieścią o historii życia. Transmisja wzorców (zarówno jawna, np. transfer wiedzy, umiejętności, postaw, jak i ukryta, np. transfer mitów i lojalnościowych zobowiązań) w tak rozumianym systemie rodzinnym odbywa się poprzez uwspólnianie znaczeń podczas bliskich biograficznych spotkań intra- i intergeneracyjnych. Spotkania te autorka proponuje określać mianem epizodów wspólnego zaangażowania biograficznego.