Reflections of the Collage Technique in Ergin İnan's Paintings

Fransızca bir kelime olan collage (kolaj), yapıştırma anlamına gelmektedir. Plastik sanatlarda ise kâğıt, kumaş,fotoğraf gb. nesnelerin bir yüzey üzerine yapıştırılarak kompozisyon oluşturmak için kullanılan tekniğe kolaj denmiştir. Kolaj tekniğinin, tarihteki yerine bakıldığında, çok eski dönemlere gittiği görülmüştür. Orta Asya Türk devletlerinden olan Hunlar, aplike tekniği ile kumaş yüzeyi üzerine kolaj tekniğini uygulamışlardır. Kolaj tekniği, 20.y.y. da sanat alanında ilk defa Sentetik Kübizmde görülmüştür. Kolaj, Türk plastik sanatlarında 1950’li yıllarda soyut sanatın ilk temsilcileri olan, Sabri Berkel, Zeki Faik İzer ve Lütfü Günay tarafından kullanılmıştır. Çağdaş Türk Resim sanatının öncü isimlerinden biri olan Ergin İnan, kolaj tekniği ile resim yapan en önemli sanatçılarımızdan biridir. Resimlerin de doğu ile batının sentezini yaparak, kendine özgü bir resim anlayışı oluşturmuştur. Anadol’unun geleneksel motifleri ile Batı’nın sembolik eğilimlerini ve teknik özelliklerini bir araya getirmiştir. Sanatçı, resimlerinde düşüncelerini anlatabilmek için çeşitli semboller kullanmıştır. Ergin İnan, resimlerinde sürüngenlere, böceklere ve değişik yaratıklara yer vermiştir. İnan, zaman ve mekân kavramını yok saydığı kompozisyonlarında kendi evrensel görüşünü öne çıkarmıştır. Aynı zamanda, düş ile gerçeği bir arada kullanmıştır. Resimlerinde kullandığı simgeleri, resmin yüzeyine dağıtmış ve sürekli bir hareket yanılsamasını sağlamıştır. Araştırmada, betimsel araştırma niteliği kapsamında tarama modeli kullanılmıştır. Konu ile ilgili kaynakların ortaya çıkarılmasında literatür taraması yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda, Ergin İnanın resimlerinde kolaj tekniğinin yeri ve önemi ortaya çıkarılmıştır.