Fenomen niepewności literacko zobrazowany: Podróżny Ulricha Alexandra Boschwitza

Artykuł dotyczy kwestii literackiego zilustrowania fenomenu (nie)pewności, którą prezentuje powieść niemieckiego pisarza żydowskiego pochodzenia Ulricha Alexandra Boschwitza. Wychodząc od hipotezy nierównorzędności fenomenu niepewności wobec pewności, przeanalizowano w artykule „zadomawianie się” pierwszego w drugim, badanemu zjawisku przydając miano tytułowego fenomenu (nie)pewności. Przez (nie)pewność rozumie się, za Kazimierzem M. Wolszą, „lęk intencjonalny”. Jego ilustrację stanowi powieść Podróżny. Fabuła utworu dotyczy wydarzeń rozgrywających się w Berlinie tuż po „nocy kryształowej”. Obserwujemy zmagania głównego bohatera – Otto Silbermanna – majętnego kupca zmuszonego do ucieczki z domu i pozostawiającego za sobą dotychczasowe życie. Podróżny powstał z zastosowaniem techniki kompozycyjnej, która wyzwala interesujące zjawisko „zadomawiania się” niepewności w pewności. W jaki sposób epika może oddać to „zadomawianie się” jednego w drugim? Jak prezentuje je Boschwitz? Tu punktem odniesienia uczyniono teorię dzieła literackiego Romana Ingardena, przy wyeksponowaniu wymiaru fazowego, ale także przez porównanie go z wymiarem fazowym znanego Mickiewiczowskiego liryku Niepewność.