DVA STIHA JOVANA DUČIĆA U JEDNOJ PESMI MIRJANE STEFANOVIĆ

U radu se analizira primena književnog postupaka poznatog pod nazivom paradiorthesis u pesmi „Savski madrigal” Mirjane Stefanović, koja sadrži i dva stiha preuzeta iz pesme „Dubrovački madrigal” Jovana Dučića. Uspostavljena intertekstualnost između dve pesme i preinačenje izvornog značenja Dučićevih stihova, nastalo kao posledica njihove rekontekstualizacije, sagledava se, kako kroz njihovu vezu sa pesmom iz koje potiču, tako i kroz vezu sa ciklusom Dubrovačke poeme, kojem Dučićeva pesma pripada. Takođe, imajući u vidu da je T. S. Eliot bio modernistički pesnik poznat po primeni paradiorthesis-a, u radu se razmatra sličnost efekta koji je postignut rekontekstualizacijom Dučićevih stihova sa efektima karakterističnim za Eliotovu poeziju. Pored toga, ukazujući na prisustvo eliotovskih motiva u „Savskom madrigalu” i primenu paradiorthesis-a u još jednoj pesmi Mirjane Stefanović, u radu se otkriva da upravo uticaj ovog angloameričkog pesnika leži u osnovi transformacije Dučićevih stihova.