„Żołnierski wikt” w wojsku polskim w 1807 roku

Podczas stacjonowania w koszarach lub na kwaterach, kiedy dochodziły regularnie dostawy, dzienna racja żywnościowa w wojsku polskim była wystarczająca. W warunkach polowych, zwłaszcza zimą i na przednówku, odżywienie żołnierzy pogarszało się gwałtownie. Kraj, ogołocony wojną i rekwizycjami, nie mógł wyżywić znacznej liczby żołnierzy skoncentrowanych na niewielkim obszarze. Brak szczegółowych danych nie pozwala określić wysokości konsumpcji alkoholu przez żołnierzy, jednak można przypuszczać na podstawie źródeł pośrednich, że była ona wyższa niż w całym społeczeństwie. Żołnierski wikt w lazaretach kształtował się podobnie jak podczas stacjonowania.