Casus „Żywota Briana” albo jak dekonstruować filmową epikę biblijną

Nawiązując do opisanej przez Dana Harriesa (Film Parody) metakrytycznej funkcji parodii filmowej, autor próbuje określić sposoby, w jakie Żywot Briana odnosi się do tradycji filmów biblijnych, a w szczególności do hollywoodzkich realizacji poświęconych życiu Chrystusa. Nadgrodkiewicz twierdzi, że film Monty Pythona cechuje się subwersywnym i dekonstrukcyjnym potencjałem względem filmowej epiki biblijnej, a wykorzystanie chwytów parodystycznych posłużyło jego twórcom do wykpienia sposobu, w jaki dotychczas filmowano Ewangelie. Autor przypomina również, że Żywot Briana nie jest parodią życia czy męki Chrystusa – co często sugerowano w recenzjach. W konkluzji do artykułu Nadgrodkiewicz stwierdza, że z historycznego punktu widzenia Żywot Briana był sygnałem krańcowego wyeksploatowania formuły epickiego kina biblijnego, ale nie oznaczał wygaśnięcia samej tradycji filmów opartych na narracjach biblijnych, natomiast przez grę z konwencjami gatunkowymi sygnalizował ich zużycie, a jednocześnie – stając się oznaką transgresji – otwierał możliwość nowego spojrzenia na tematykę biblijną.