بررسی مضامین قلندری در اشعاری صافی هیرانی

شعر قلندرانه یکی از شاخه های شعر عرفانی است که کاربرد زیادی در شعر و اندیشه‌ٔ صافی داشته است و از آن می¬توان به عنوان اصول عرفانی مورد توجه صافی تعبیر کرد که شاعر تحت نفوذ اندیشه و بینش شاعرانه‌ٔ قلندرانه قرار گرفته است تا حدی که غزلیات کاملی از دیوانش را به قلندریات اختصاص داده است. هدف از این پژوهش ردیابی اشارات، وی‍‍ژگی¬ها و صفات قلندری در غزلیات فارسی صافی است که در این راستا خواننده با واژه قلندر و صفات آن که از اصطلاحات کلیدی شعر عرفانی صافی محسوب می شود بیشتر آشنا شود. در این پژوهش سعی بر آن است تا با روش توصیفی- تحلیلی اندیشه های صافی در باب قلندر واکاوی شود تا از این طریق نشان داده شود که غزلیات صافی در عین روانی و دلنشینی دارای مضامینی عارفانه و قلندرانه است. داده¬های این پژوهش حاکی از آن است که استفاده کردن از مضامین قلندرانه در غزلیات صافی از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده است. عرفان او مبتنی بر مطالعات پیوسته متون و تجربه های دینی و عرفانی و دریافت های عمیق علمی و آمیختنش با ظرایف هنری و ذوقی و شور عارفانه و قلندرانه است.