Üniversite Öğrencilerinin Rekreasyonel Gereksinimlerinin Kano Modeliyle Sınıflandırılması: Ahmet Necdet Sezer Kampüsü Örneği

Rekreasyonel gereksinimler kişilerin günlük hayatlarındaki en temel ihtiyaçları olan barınma ve beslenme gibi temel fizyolojik ihtiyaçlarından biridir. Rekreasyonel aktiviteler, üniversite öğrencilerinin yaşam kalitelerini artırmak için önemli bir araç olarak karşımıza çıkmaktadır. Fiziksel sağlık, stres yönetimi, sosyal bağlar, öğrenme verimliliği, yaşam becerileri ve zihinsel sağlık gibi hayatın farklı alanlarına olumlu katkılarda bulunarak, öğrencilerin genel refahlarını artırır. Üniversite öğrencileri, eğitim hayatlarının büyük bir bölümünü üniversite kampüslerinde geçirirler. Dolayısıyla, kampüslerdeki rekreasyonel ihtiyaçların anlaşılması ve etkili bir şekilde karşılanması, öğrencilerin sağlık, mutluluk ve akademik başarılarını artırarak üniversite deneyimini iyileştirme potansiyeli taşır. Öğrencilerinin rekreasyonel taleplerini toplamak, bu talepleri karşılayan olanakları belirlemek ve peyzajı bu yönde iyileştirmek, kampüslerde yaşam kalitesini ve öğrenci memnuniyetini artırma yönünde önemli adımlardır. Bu çalışma öğrencilerin rekreasyonel taleplerini yönetmede Kano Modeli'nin nasıl kullanılabileceği üzerine bir yöntem sunmaktadır. Kano Modeli müşteri/kullanıcı isteklerini sınıflandırarak önceliklendiren tasarım sürecine rehberlik ederek memnuniyeti artırmayı amaçlayan bir yöntemdir. Kano Modeli araştırmasında anket çalışmasından yararlanır. Bu çalışmada Ahmet Necdet Sezer Kampüsü’nde 164 öğrenciye anket uygulanmıştır. Anketten elde edilen verilerle öğrencilerin rekreasyonla ilgili gereksinimleri Kano Modeline göre sınıflandırılmıştır. Çalışmanın sonucunda rekreasyonel etkinliklerin toplu şekilde ve organize yapılabileceği alanlara yer verilmesi, öğrencilerin boş zamanlarında fiziksel ve zihinsel etkinlikler yapma gereksinimleri fark yaratmayan gereksinimler, rekreasyonel etkinliklerin bireysel olarak yapılabileceği alanlara yer verilmesi temel/olmazsa olmaz gereksinimler, sosyal etkinlikler yapmaları beklenen gereksinimler, etkinliklere katılmak için ücret ödemek ise zıt gereksinimler olarak belirlenmiştir.