Odpowiedź na artykuł recenzyjny Tomasza Siewierskiego

Recenzje stanowią istotny element dyskursu naukowego. W takim duchuodbieram również krytyczne uwagi Tomasza Siewierskiego, choć nie mogę zgodzić się z najpoważniejszymi zarzutami, które sformułował. Po pierwsze, nie jest prawdą, że zlekceważyłem jego recenzję wydawniczą – po prostu jej nie otrzymałem. Po drugie, nie podzielam poglądu, jakoby wywiad (nagrany i wiernie zacytowany), który przeprowadziłem z prof. Andrzejem Paczkowskim, wymagał autoryzacji. To mylenie warsztatu dziennikarza czy ghostwritera z metodą pracy historyka edytującego źródło wywołane. Jeszcze bardziej nietrafna wydaje się opinia, że publikacja tego wywiadu jest pozbawiona sensu – zwłaszcza w świetle faktu, że aż 40% pojawiających się w nim postaci nie występuje w pracy Patryka Pleskota, która według Siewierskiego miała temat wyczerpać. Zgłoszone przez recenzenta uwagi techniczne w wielu przypadkach – co wykazałem – są chybione. Doceniam jednak te spostrzeżenia, które przyczyniły się do ulepszenia tekstu. Niesmak budzi jednak styl, w jakim autor odniósł się do mojej pracy – zdecydowanie nieprzystający do standardów debaty naukowej, jakiej należy oczekiwać na łamach renomowanego czasopisma.