Geschichtsbilder. Widok(i) na teorię teatru

Artykuł jest próbą potraktowania praktyki dramatopisarskiej Stanisława Wyspiańskiego jako działania teoriopoznawczego. Potencjał historiozoficzny jego twórczości Dorota Sajewska dostrzega w stosowanych przez autora Wyzwolenia strategiach rekonstrukcyjnych, odwołując się przy tym zarówno do niezwykle popularnych w XIX wieku „żywych obrazów”, jak i współczesnej praktyki i teorii reenactments. W ukazaniu Wyspiańskiego również jako prekursora nowoczesnej historiografii teatralnej podstawową rolę odgrywa analiza relacji między ciałem a obrazem.