Problemi tumačenja harmonije XX veka - metod novotonalne postavke Jurija Holopova i njegova primena u nastavi solfeđa

Činjenica o stilskoj mnogostrukosti muzike XX veka, odnosno koegzistenciji različitih vidova tonalnih i netonalnih koncepata i kompozicionih tehnika, dovela je, delimično ili u potpunosti, do irelevantnosti primene do sada jedinstvenog analitičkog pristupa harmonskom jeziku kompozitora, primenjivog na celokupno razdoblje funkcionalnog tonaliteta XVII-XIX veka. Novi stilski poredak uslovio je potrebu iznalaženja novog, adekvatnog analitičkog pristupa čija bi osetljivost pri identifikaciji novih sistema odnosa u muzici XX veka bila dovoljna da omogući razumevanje kreativnog postupka. Metod novotonalne postavke Jurija Holopova (Û'rij Holopov) uključuje generalizovani metodski pristup analitičko-interpretativnom usvajanju visinskih struktura u muzici XX veka, konkretno u okvirima nastave solfeđa. Metod podrazumeva klasifikaciju pet modaliteta tonske organizacije u muzici XX veka, gde je za svaki od njih predložen konkretan metodičko-analitički pristup. Veoma dragocen, metod može biti primenjivan i u drugim sferama pedagoške prakse: na nastavi harmonije, ali i drugih predmeta fokusiranih na razumevanje muzike XX veka.