Tadeusz Kuczma – polski kryminolog okresu międzywojennego

Tadeusz Kuczma (1905–1940) był polskim kryminologiem, którego aktywność naukowa i akademicka na Uniwersytecie Poznańskim przypadła na czas dwudziestolecia międzywojennego. W historii kryminologii polskiej został zapamiętany jako postać wybitna. Kryminologię studiował nie tylko w Instytucie Kryminologicznym Uniwersytetu Paryskiego, ale także podczas dwuletniego stażu naukowego w Stanach Zjednoczonych, gdzie współpracował m.in. z Edwinem Sutherlandem, Thorstenem Sellinem, Ernestem Burgessem, Franzem Alexandrem. Kuczma do polskiego dorobku kryminologicznego zdążył wnieść swą habilitacyjną monografię i koncepcję „genetycznego ujęcia przestępstwa”, opierającą się na krytycznej i głębokiej analizie ówczesnej kryminologii, analizie uwzględniającej socjologiczną perspektywę badań kryminologicznych podejmowanych przez socjologów z Uniwersytetu Chicagowskiego.   Tadeusz Kuczma (1905–1940) was a Polish criminologist whose scientific and academic work at the University of Poznań coincided with the interwar period. In the history of Polish criminology, he is remembered as an outstanding figure. He studied criminology not only at the Institute of Criminology of the University of Paris, but also during a two-year research internship in the United States, where he collaborated with such scientists as Edwin Sutherland, Thorsten Sellin, Ernest Burgess and Franz Alexander. Kuczma’s contribution to Polish criminology consists mainly in the monograph he wrote for his habilitation and the concept of the ‘genetic approach to crime,’ which is based on a critical and profound analysis of the contemporary state of criminology and takes into account the sociological perspective of criminological research undertaken by sociologists from the University of Chicago. Apart from a few mentions, Kuczma remains generally unknown in Polish criminology. This paper presents the profile and criminological views of Tadeusz Kuczma.