VERSION / DEFORMATION SANRIES IN MURATHAN MUNGAN POEMS

Evrenin sınırları büyüyüp, devasa yapılara, çokluğa yerini bıraktıkça bilimin yüzü minimale döndü. Evrenin sırrı büyük parçalardan, minimal değerlere indirgendi. Sanatta da fazlalıklardan arınma başlar. Şiirde minimal imgelere fraktal anlamsal değerler yükleyen Mungan’ın şiirlerinde anlamsal katmanlar bulunmaktadır. Çürüme, Mungan’ın şiirlerinde anlamsal çeşitlilikle genişleyen minimal bir imgedir. Modern yenidünya düzeniyle birlikte insan huzuru ve huzursuzluğu aynı düzlemde yaşamaya başlar. Yeni oluşan toplumda kendini gösteren karamsar ve bunaltı havası ruhun derinliklerine işler ve ruhta deformasyon başlar. Varoluş sancısını çeken Murathan Mungan, şiirlerinde bu sancılı yaşamın sanrıları olan çürüme imgesini kullanır. Modern çağın bireyi içine çektiği bozulmuş havası figüratif dille şiirin derinlerine işler. Çocukluğun değer yitimiyle birlikte eskiyen nesneler, ulaşılamayan hedefler, bozulan değer yargıları bireyi nefes alan cesete dönüştürmeye başlar. Yürüyen, kabul görmeyi bekleyen bireylerin toplumla çatışması durumlarında içsel bir çürümenin de adımı atılır. Doğumla başlanan hayat savaşında birey her gün çürümesine bir adım daha yaklaşır. Çürüyen sadece fizyolojik nesneler değil sıradanlaşan, tipikleşen ruhlardır.