Murathan Mungan’ın Şairin Romanı İsimli Eserinin Yapısalcı Metodoloji Çerçevesinde İncelenmesi

Edebî eseri anlamak ya da anlamlandırmak için ortaya atılan pek çok yöntem ve kuram vardır. Esere anlam kazandırmaya çalışan bu yöntemlerden biri de yapısalcılıktır. Batı dünyasında “structuralism” olarak bilinen, temelinde Rus biçimciliğinin olduğu ve 20. yüzyılda ortaya çıkan yapısalcı yöntemde incelenen herhangi bir nesnenin kendi içinde anlaşılabilir olmasını sağlamak esastır. Genel hatlarıyla nesneyi “yapı” kavramından hareketle açıklamaya çalışan bu kuramın özünü oluşturan ana öge, yapıdır.  Edebî eser bazında düşündüğümüzde ise her eser, bütünlük arz eden çeşitli yapı unsurlarından oluşur. Eserde anlam bütünlüğünü sağlayan yapıyı “anlatıcı”, “olay örgüsü”, “kişiler”, “zaman”, “mekân”, “dil ve üslup” gibi unsurların meydana getirdiği söylenebilir. Yapısalcılık kuramı doğrultusunda Murathan Mungan’ın 2011 yılında yayımlanan Şairin Romanı isimli eserinin ele alındığı bu çalışmada söz konusu eser, “anlatıcı ve anlatma yöntemi”, “içerik”, “olay örgüsü ve vaka takdimi”, “dil ve üslup” unsurları yönünden incelenmiştir. Diğer bir ifadeyle yapı unsurları arasındaki ilişki verilerek romanın kurgusal özellikleri tespit edilmeye çalışılmış ve romanın yapısal çözümlemesi yapılmıştır.