PEDAGOGIKA POKOJU (WOJNY) W REFLEKSJI METODOLOGICZNEJ

Pedagogika do (dla) pokoju jest to wychowanie, a zarazem edukacja na rzecz bezpieczeństwa i zagrożeń pokoju oraz wojny. Niniejsza publikacja jest próbą refleksji na temat rzeczywistości w zakresie bezpieczeństwa społeczeństw, narodów, państw i samego człowieka, przez pryzmat roli i nauki w kontekście funkcjonującej wciąż w różnych formach pedagogiki wojny. W treści niniejszego opracowania, właśnie paradygmat pedagogiki wojny i pokoju przedstawia się jako potencjalne, pedagogiczne pole badawcze, w ramach metodologi badań opartych na koncepcji językowego obrazu świata. Założeniem tej koncepcji jest wzajemna zależność myśli i słowa, jasnym jest to, iż języki nie są środkami przedstawiającymi poznanie prawdy, lecz są środkami do odkrywania prawd, które dotychczas nie zostały poznane. Zatem wyeksponowanie problematyki edukacji do (dla) bezpieczeństwa odnoszące się do teoretycznych (językowych), a nie konkretnych umiejętności, kompetencji i cech charakteru ludzi — niewątpliwie obliguje pedagogów do poszukiwania nowych rozwiązań i propozycji pedagogicznych, jako kategorii badawczej, co stara się uczynićautorka niniejszej publikacji.