Hüsni Zaim Darbesi Karşısında Türkiye'nin Suriye Politikası

II. Dünya Savaşı’ndan günümüze kadar askeri darbeler Orta Doğu’da değişmeyen siyasal olgulardan biridir. Suriye, tartışmalı sınırları ve çoklu toplum yapısı dolayısıyla darbelerin en yoğun yaşandığı ülkelerden biri olmuştur. 30 Mart 1949 tarihinde Suriye’de gerçekleşen Albay Zaim Darbesi, Orta Doğu’da II. Dünya Savaşı sonrasındaki askeri darbe dalgasının başlangıcını ve prototipini oluşturur. Bu darbeyle ilk defa ABD, Orta Doğu’da ki ulusal çıkarlarını, askeri diktatörlüklerle rahatlıkla koruyabildiğini görerek, bölgede birçok askeri darbenin aktörü oldu ve çeşitli ülkelerde diktatörleri iktidara getirdi. Dört buçuk ay gibi kısa süreli bir tarih kesitini işaret eden Zaim yönetimi, günümüze kadar Hatay’ın Türkiye toprağı olduğunu kabul ederek Türkiye’nin siyasal egemenliğini ve toprak bütünlüğünü tanıyan tek Suriye iktidarıdır. Zaim’in bu dostane politikasına karşılık Türkiye de iyimser bir yaklaşımla darbe yönetimini erken tanıyan ülkelerden biri olmuştur. Ancak Türkiye’nin Albay Zaim iktidarı döneminde Suriye politikası makro planda SSCB tehdidi, Arap devletleri arasında güç mücadeleleri ve Suriye’nin iç politik konjonktürünün zorlamalarının da etkisiyle kontrollü olmuştur.