Sprawiedliwość Boga a sprawiedliwość człowieka (Ez 18,1-32)

Doświadczenia i dylematy wiary pokolenia biblijnego Izraela epoki wygnania babilońskiego mają charakter paradygmatu, zachowującego swoją ważność również dlawspółczesnego człowieka, w kontekście powszechnego doświadczenia niezawinionegocierpienia. Celem niniejszego opracowania jest, na podstawie egzegetycznej analizytekstu Ez 18, ukazanie zasadniczego przesłania mowy prorockiej Ez 18: nieadekwatności ludzkiego, intuicyjnego pojmowania sprawiedliwości w obliczu niezawinionego cierpienia w przeciwieństwie do adekwatności pojęcia sprawiedliwości objawianejprzez proroka. Artykuł jest podzielony na trzy części. W części pierwszej omówionazostała specyfika i struktura jednostki literackiej Ez 18. W części drugiej przedstawione zostało teologiczne przesłanie mowy prorockiej w kontekście historycznymi wewnątrzbiblijnym przepowiadania Ezechiela. W części trzeciej natomiast zostałyzarysowane implikacje duchowo-egzystencjalne prorockiego pojęcia sprawiedliwości.Artykuł zakończony jest próbą ogólnego ujęcia istotnej różnicy pomiędzy kontrastującymi ze sobą pojęciami sprawiedliwości.