Bakım Veren Bireylere Yönelik Geliştirilen Bireysel Ergoterapi Eğitim Programının Yaşam Kalitesine ve Bakım Veren Yüküne Yönelik Etkinliğinin İncelenmesi

Amaç: Çalışmanın amacı bakım veren bireylerin bakım verme işinden kaynaklanan sorunlarını tespit etmek ve bu sorunların giderilmesini sağlamak için eğitim modeli oluşturmaktır. Gereç ve Yöntem: Bakım veren bireylerin bakım verme işine başladıktan sonra çeşitli alanlar da (fiziksel, psikolojik) problemler yaşadıkları bakım veren bireyler tarafından ifade edilmiştir. Bu problemlerin tespiti için yüz yüze görüşme yöntemi uygulanmıştır. Bu görüşmede bakım veren bireylere yaşam kalitelerini belirlemek için Notthingam Sağlık Profili, depresyon ve kaygı düzeylerinin tespiti için Beck Depresyon ve Anksiyete Envanterleri, bakım veren yükünün tespiti içinde Zarit Yük İndeksi uygulandı. Bu değerlendirme testleri analiz edilerek bireysel eğitim programları hazırlandı ve bakım veren bireylere uygulandı. Eğitim programı sonunda değerlendirme testleri ikinci kez uygulandı. Elde edilen veriler SPSS 22.0 veri analiz programı kullanılarak yorumlanmıştır. Sonuçlar: Veri analizi sonucunda bakım veren bireylerin eğitim programı öncesi-sonrası yaşam kalitelerinde(p < 0,043), depresyon düzeylerinde(p < 0,043) ve bakım verme işinde kaynaklı yüklenme düzeyleri(p < 0,042) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Tartışma: Bakım veren bireylerin bakım verme işine başladıktan sonra hayatları hızlı bir şekilde değişmektedir. Bu değişim bakım veren bireyleri olumsuz etkilemektedir. Bakım veren bireylerin yaşadıkları olumsuz koşuların üstesinden gelebilmesi için yeterliliklerini artırmaları gerekmektedir. Bu noktada da bakım verenlere yönelik uygulanan bireysel ergoterapi eğitim programlarının etkin olduğu gözlenmiştir. Bu çalışmaların yaygınlaştırılması bakım veren bireylerin yaşadığı sorunların çözümü noktasında önemli olduğu düşünülmektedir.