19. Yüzyıl Ortalarında İstanbul’un Balkan Kökenli Rum Seyisleri

Bu çalışmada 1844/1845 yılında İstanbul’un dört kazasında (Âsîtâne, Eyüp, Galata ve Üsküdar) çalışan Rum seyisler incelenmiştir. Bu inceleme sonucunda görülmüştür ki İstanbul’da çalışan Rum seyislerin neredeyse tamamı (yaklaşık %99’u) aslen İstanbullu değildir ve İstanbul’a çalışmak amacıyla gelmiş gurbetçilerdir. Bu seyislerin en az ¾’ü Balkan/Rumeli kökenlidir. Rum seyisler en fazla Sofya, Filibe, Samakov, Köstendil, Vidin, Pazarcık, Tırnova, Manastır, Edirne, Kızanlık, Selanik, Siroz, Bosna, Üsküp, Şehirköy (Şarköy), Berkofça, Dubniçe, Niş, Zağra-i Atik, Komanova, Dubiçe ve İvraca’dan İstanbul’a çalışmaya gelmişlerdir. Gurbetçi Rum seyislerin oranı İstanbul’daki gayrimüslim erkeklerin seyislik mesleğine itibar etmediklerini göstermektedir. Seyislerin %87,56’sının 13-35 yaş aralığında ve seyislerin yaş ortalamasının 27,5 olması seyislerin genel olarak gençlerden oluştuğunu göstermektedir. İktisadî olarak bakıldığında ise seyislerin ezici çoğunluğunu orta halliler oluşturmaktadır. 1844/1845 yılında İstanbul’da çalışan Rum seyislerin yaklaşık %60,56’sının çalışıp çalışmadığı veya kimin yanında çalıştığı bilinmemektedir. Diğer yandan Rum seyislerin yaklaşık %7,2’sinin işsiz olduğu kesindir. Rum Seyislerin yaklaşık %30,64’ü Müslüman erkeklerin hizmetinde çalışmaktadır. Müslüman kadınların hizmetinde çalışan Rum seyislerin oranı (%0,37) ile Gayrimüslim erkeklerin hizmetinde çalışan Rum seyislerin oranı (%1,09) dikkate alınmayacak ölçüde düşüktür.