NIETZSCHE'NİN HUKUK ANLAYIŞI ÜZERİNE BİR İNCELEME

Hukukun ve hukuk felsefesinin tarihi, felsefenin tarihinden bağımsız düşünülemez. Bu üç tarih alanında olan hemen her şey birbiri ile ilişkili olarak meydana gelmiş ve birbirini derinden etkilemiştir. Hukuk, temel ilkelerini hukuk felsefesinden alırken hukuk felsefesi de kavramlarını felsefeden devşirir. Dolayısıyla felsefe tarihinin önde gelen isimleri hem hukuk hem de hukuk felsefesi için büyük önem ve değer taşırlar. Nietzsche, her ne kadar hukuka ve hukuk felsefesine dair sistematik düşünceler ortaya koymamışsa da meseleye etraflıca bakıldığında hukuk ve hukuk felsefesi için kendisinden istifade edilebilecek değerli bir filozof olduğu görülmektedir. Bilhassa güncel hukuk ve siyaset krizi karşısında içine düşülen durumun vahameti karşısında Nietzsche gibi önemli bir düşünürün hukukun temel kavramlarına getirdiği tanımlar, bu alanda yaptığı kavram soykütükçülüğü ve bu kavramlar hakkında söyledikleri üzerinden hukuk felsefesine ve hukuka bir katkı sağlamanın imkânı da araştırmaya değerdir. Nietzsche, metinlerinde hukuk, hak, adalet, suç, ceza, iyi ve siyaset gibi hukuk bağlamlı kavramlara defalarca değinmiş; hukuka olan alakasını bu kavramların ortaya çıkış hikayelerine, kökenlerine, farklı tarihlerde nasıl yorumlandıklarına, anlamlarının zamanla nasıl değişip durduğuna ve genel olarak tarihlerine duyduğu ilgiyi vurgulayarak göstermiştir. Yeterince dikkatli okunursa Nietzsche, hukuku ve onun temel kavramlarını defalarca tanımlamış ve hukukun felsefedeki yerini, diğer filozoflardan ayrı bir biçimde, son derece özgün bir bakış açısı ile tespit etmiştir. Bu çalışma felsefi bir bakış açısı ile filozofun hukuk anlayışını aramakla birlikte onun hukukun ve hukuk felsefesinin temel kavramlarına bakışını ortaya çıkarma amacı da gütmektedir. Nietzsche’nin hukuk üzerine söylediklerinin ve onun felsefi yöntemleri aracılığı ile hukuk hakkında söylenebileceklerin hukuk felsefesi tarihine işlenmesinin gerekliliği, bu çalışmanın ortaya çıkmasını olanaklı kılmıştır.