Poliorketik: “Kuşatma Savaşı ve Demetrios Poliorketes İlişkisi”

Poliorketika (πολιορκητικά), Antik Yunan’dan gelen ve özellikle askeri stratejiyle ilgili bir terim olup; “polis” (şehir) ve “orkein” (kuşatmak) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir. Poliorketik, şehirlerin veya surların kuşatılmasıyla ilgili stratejileri ve teknikleri tanımlamakla birlikte, kentin korunması için geliştirilen çeşitli yöntem ve yapıları da içermektedir. Buradan da anlaşılacağı üzere Poliorketik kavramı, hem saldırı hem de savunma sanatını bir araya getiren iki ana başlığın birleşim noktasıdır. Saldırı sanatı ile; tahkimatları yıkmak ve kenti ele geçirmek amaçlanırken; savunma sanatıyla da kenti veya tahkimatlı mevzileri düşman saldırılarına karşı koruma çabası öne çıkmaktadır. Poliorketik disiplini içerisinde ele alınan teknolojik gelişmeler ve bu gelişmelere tepki amaçlı ortaya çıkan savunma yapıları elbette bazı yazarların seçkin bilgisine tanıklık eden bir takım önemli yayınların hazırlanmasına neden olmuştur, bu çalışmaların kapsamı ve değerinin farkında olarak, poliorketiğin tüm alanlarında yenilikçi bir yaklaşım iddiasında değiliz, Çalışmanın özgünlük iddiası, arkeoloji literarüründe poliorketik sanatının sadece savunma mimarisinden ibaret olduğu ve ilk uygulayıcısının I. Demetrios Poliorketes olarak bilinmesinin önüne geçilecek olması ve bu sanatın aslında I. Demetrios Poliorketes ile başlamadığı, aksine kökeninin Mezopotamya uygarlıklarına dayandığının antik kaynaklar ve Arkeolojik veriler ışığında okuyucular ile buluşturacak olmasıdır.