Zanik zjawisk lodowych na Wiśle w przekroju wodowskazowym Toruń

W pracy przedstawiono przebieg zjawisk lodowych na Wiśle w Toruniu od drugiej połowy XIX w. do czasów współczesnych. Wykorzystano dane pomiarowo-obserwacyjne IMGW-PIB. Celem pracy była charakterystyka zmian wybranych elementów reżimu lodowego i ich zróżnicowania w czasie, ze szczególnym uwzględnieniem okresu po 1988 r., także w kontekście prognozy dalszego przebiegu zjawisk w przekroju tego posterunku. W analizach wykorzystano metodę regresji liniowej. Stwierdzono wyraźne zróżnicowanie tempa zmian wynikające z jego związku z przebiegiem warunków termicznych sezonów zimowych. W przypadku czasu trwania zjawisk lodowych po roku 1988 zanotowano w Toruniu gradient zmiany wynoszący −7,4 d ∙ dek−1. Był on przeszło dwukrotnie większy niż zanotowany dla okresu do 1988 r., podczas którego zmiany przebiegu zlodzenia na tym odcinku rzeki były głównie efektem działań hydrotechnicznych. W ich wyniku, jak również w wyniku szybkiego wzrostu temperatury zim w ostatnich dekadach w stosunku do początku analizowanego okresu, znacznie spadła częstość pojawiania się pokrywy lodowej, a zjawiska lodowe trwają obecnie kilkakrotnie krócej. W ostatnich 10 latach pojawiały się one najczęściej w drugiej i trzeciej dekadzie stycznia i trwały średnio 13 dni. Odnotowano także pierwszy przypadek zimy bez zjawisk lodowych. W przyszłości będzie ich coraz więcej.