Nuray Tekin’in Öykülerinde Fantastik Unsurlar

Fantastik, 18. yüzyılın ortalarından itibaren Aydınlanma Çağı’nın savunduğu akılcı ve bilimsel düşünce biçimine tepki olarak ortaya çıkmıştır. Bir anlatım türü olarak fantastik, hayatın olağan akışına aykırı özellikler göstermektedir. Bu anlayışla oluşturulan eserlerde kahramanlar, olaylar, durum ve mekânlar gerçeklikten soyutlanır, gerçek dışı bir görünüm kazanır. Bu sıra dışı olayların meydana gelmesi için kahramanların yaşadıkları durumların gerçekliği konusunda şüpheye düşmeleri sağlanır. Olağanüstü ve büyülü atmosferde anlatılanlar karşısında şaşkınlık ve kararsızlık yaşayan kahramanlar yaşadıklarının gerçek mi düş mü olduğunu anlayamaz ve böylece eserlerde fantastik bir dünya meydana getirilmiş olur. Türk edebiyatında 1983 yılından beri varlık gösteren Nuray Tekin, eserlerinde gerçekliği kırmış ve bu doğrultuda eserler kaleme almıştır. Tekin’in, fantastik unsurlar bakımından zengin olan Tek Kişilik Ölüm (1991), Korkunun Yüzleri (1996), Son El (2002) adlı üç öykü kitabı farklı temler çerçevesinde birçok fantastik unsurları içermesi bakımından önem arz etmektedir. Yazarın deneme kitabı olan Tanrı’nın B Plânı (2012) da bütünüyle düş ve fantastiğe dayanmaktadır ve öyküleriyle eş güdümlüdür. Bu da sanatçının öykülerinde hareket noktasının fantastik olduğunu ortaya koyar. Çalışmamızda sanatçının öyküleri; “fantastik kahramanlar, fantastik olaylar/durumlar, zaman ve mekân dönüşümleri” şeklinde üç başlık kapsamında ele alınacaktır. Sanatçının öyküleri içinde Korkunun Yüzleri’nde yer alan fantastik unsurlar yoğundur. Yazar, öykülerinde korku, düş, yansı-evren temleri çerçevesinde fantastik bir evren kurmuştur. Anahtar sözcükler: Nuray Tekin, öykü, fantastik.