SECESIJA VERSUS NACIONALNI INTERES: JEDNOSTRANO PROGLAŠENJE NEZAVISNOSTI KOSOVA I METOHIJE

Fenomen secesije dugi niz godina postaje nezaobilazan faktor u analizi političkog i bezbednosnog stanja velikog broja nacionalnih država. Neujednačena primena pruzrokovana različitim tumačenjem međunarodnog prava, jedan je od načina opravdavanja legitimiteta separtističkih zahteva bez obzira na negativne bezbednosne posledice. Očigledan primer selektivne primene/kršenja najvažnijih normi međunarodnog prava (zabrana oružane agresije, očuvanje suvereniteta i teritorijalne celovitosti država) a time i nacionalnog interesa, jeste pokušaj secesije Kosova i Metohije. Tokom devedesetih godina jedan deo međunarodne zajednice otvoreno je podržao terorističku organizaciju pod nazivom „Oslobodilačka Vojska Kosova“ kao i njihove zahteve za dobijanje „nezavisne“ države Kosovo. Do kulminacije stanja dolazi 1999. godine kada je izvršena oružana agresija NATO pakta na Saveznu Republiku Jugoslaviju. Posledice ove vrste ponašanja pojedinih država (velikih sila) dovele su do presedana u međunarodnoj politici. Internacionalizaciji pitanja „nezavisnosti“ južne srpske pokrajine doprineli su nekadašnji visoki činovnici pojedninih država kao glavni zagovornici NATO agresije a danas najsnažniji promoteri „nezavisnosti“ Kosmeta. Cilj koji se ovim radom želi postići jeste ukazivanje na sve nedoslednosti u međunarodnoj politici u vremenskom periodu od početka devedesetih pa sve do jednostranog proglašenja „nezavisnosti“ Kosova i Metohije 2008. godine.