THE ANALYSIS OF MAURICE RAVEL’S GASPARD DE LA NUIT

Müziğinde izlenimcilik akımının etkilerini taşıyan Maurice Ravel, 20. yüzyıl Fransız müziğinin önemli isimlerinden biridir. Eserlerinde kullandığı armoni, ritmik yapılar, 9’lu, 11’li ve 13’lü gibi geniş akorlar ve paralel 5’li ve 8’li akorlar gibi müzikal öğelerle geleneksel formları zenginleştirerek özgün bir müzik dili oluşturmuştur. Maurice Ravel’in bestelediği ve piyano repertuarının önemli eserlerinden biri olan Gaspard de la nuit, bu özellikleri bünyesinde barındıran örneklerden biri olarak düşünülebilir. Gaspard de la nuit, düzyazı şiirinin öncülerinden Fransız şair Aloysius Bertrand’ın 53 düzyazı şiirinden oluşan bir koleksiyondan seçilmiş olan Ondine, Le Gibet ve Scarbo şiirlerinden etkilenilerek bestelenmiştir. Eserin her bir bölümü farklı karakterler ve hikâyeleri içermektedir. Doğrudan şiir ile ilişkilidir. Ondine’de bir su perisinin hüzünlü hikâyesi, Le Gibet’te çan seslerinin yankılarıyla darağacında asılı bir insanın bulunduğu yaşam ve ölüm gibi duyguların hissedildiği karanlık bir ortam ve Scarbo’da ise uyuyan bir insanın odasına giren bir cücenin çeşitli hareketleriyle gizemli bir atmosfer yaratması anlatılmaktadır. Bu makalede ilk olarak bestecinin piyano müziği hakkında bilgi verildikten sonra Gaspard de la nuit eseri incelenmiştir.