Sanat ve Sonsuzluk İlişkisi İçinde Roman Opalka Örneği

Sonsuzluk, herkesin bildiği fakat tanımlanması, tartışılması ve üzerinde uzlaşılması oldukça güç kavramlardan biridir. Bunun nedeni bütün insani deneyimlerin ötesinde olmasıdır. İnsan aklı sonlu düşüncelerle dile getirilen sonlu şeyleri ele almaya alışmıştır. Ucu bucağı olmayan bu kavramı tanımlamak, onu sınırlandırmak anlamına gelebileceği için içeriğiyle ters düşme ihtimali de bulunmaktadır. Matematik, din ve felsefe alanlarında sıklıkla kullanılan sonsuzluk kavramının geçmişi Antik Yunan Dönemi’ne kadar uzanmaktadır. Sonsuzluk kavramının felsefe ve bilim dışında en farklı, en özgün hale büründüğü bir başka alan da sanattır. Sanat belirlenmiş, alışılmış olan kalıpları kırma çabasındadır. Bu yönüyle, bir anlamda sonsuzun kapısını aralayan bir mecradır. Kavramsal sanatın önemli temsilcilerinden biri olan Roman Opalka da sonsuzluk teorisinden hareket ederek eserlerini üretmiş, sonsuzluk kavramına yeni bir bakış açısı kazandırmıştır. Sonuç olarak; araştırma kapsamında, öncelikle sonsuzluk ve sanat kavramına dair yaklaşımlarda bulunan felsefe ve bilim insanlarının görüşlerine yer verilmiş ve bu kavramlar ekseninde, kavramsal sanat içinde yer alan Roman Opalka’nın eserlerinde sonsuzluk kavramının izleri sürülerek, sanatçının yaklaşım biçimi felsefi yaklaşımı ile birlikte incelenmeye çalışılmıştır.