Cahiliye Döneminde Çocuklar

Hz. Peygamber’in gönderildiği bölgede Hz. İbrahim ve Hz. İsmail’in tebliğ etmiş olduğu tevhid inancını insanların zamanla heva ve hevesine kapılarak bozduğu ve bu inançtan uzaklaştığı bilinmektedir. Bu döneme özel olarak Cahiliye adı verilmektedir. İslâm öncesi dönemde insanların sahip olduğu inanç, kültür ve davranışların bir kısmı İslâmî döneme nakledilmiş Hz. Muhammed (s.a.s.) bunların tümünü değiştirmeye yönelmemiş, tevhîd inancından sapan kısımları düzeltmeye çalışmıştır. Dolayısıyla İslâm, içerisine doğduğu toplumun yanlış özelliklerine ve şartlarına karşı bir tavır geliştirmiştir. Bunlardan bazılarını ilga etmişken bazılarına dokunmamış, bir kısmını ise tashih etmiştir. Buna rağmen Cahiliye dönemi çoğu zaman zihinlerde olumsuz bir çağrışım yapmaktadır. Cahiliye döneminde Arapların yanlış uygulamaları arasında çocuklara karşı bazı tutumları da öne çıkarılmıştır. Kız çocuklarının diri diri gömülmesi bunun en uç örneğidir. Biz de bu çalışmada İslâm öncesi dönemde çocukların doğumundan itibaren karşılaştıkları tutumları, aile içindeki rol ve sorumlulukları, kısaca çocuklara bakışı ana hatlarıyla incelemek istedik. Buna göre, çocukların sütanneye verilme nedenleri, eğitim aldıkları yerler ve sıklıkla oynadıkları oyunlar gibi konular ele alınmıştır. Çalışmanın amacı, Cahiliye döneminde yaşamış çocukların sosyal ve kültürel açıdan nasıl bir yaşam biçimine sahip olduklarını örnekler üzerinden tespit etmektir. Ayrıca bu çalışmada İslâm öncesi dönemdeki çocuklar hakkında sınırlı bilgilere rağmen, mevcut kaynaklardan elde edilen veriler ve tarihî belgeler ışığında çocukların doğumundan itibaren nasıl bir hayata gözlerini açtıklarını ve toplumdaki yerlerinin nasıl bir süreçten geçtiğini tespit etmeyi hedeflenmektedir. Sonuç olarak Cahiliye dönemi tüm olumsuz çağrışımlarına rağmen, çocukların sütanneye verilmesi, eğitimleriyle ilgilenilmesi ve sosyal alandan koparılmamaları açısından incelenmeye değer bir toplumsal yaşamın var olduğu bir dönem olarak görülmektedir.