Organizacja Kriegshilfe für Danzig – przyczynek do dziejów Gdańska w latach I wojny światowej

Organizacja Pomoc Wojenna dla Gdańska (Kriegshilfe für Danzig) powstała 12 sierpnia 1914 r. z inicjatywy nadburmistrza miasta Heinricha Scholtza, który został jednocześnie jej przewodniczącym. Jej zadaniem była pomoc rodzinom żołnierzy walczących na froncie. Polegała ona m.in. na wydawaniu żywności, odzieży, butów, węgla na zimę. Organizacja pomagała w znalezieniu pracy, prowadziła jadłodajnie wydające bezpłatną zupę, opiekowała się rannymi żołnierzami w lazaretach wojskowych, udzielała pomocy uchodźcom z Prus Wschodnich, prowadziła żłobki i ochronki dla dzieci żołnierzy. Specjalną opieką zostały otoczone kobiety oczekujące dziecka bądź zajmujące się niemowlętami. W okresie 1915–1918, z okazji kolejnych rocznic wybuchu wojny, organizowano w Gdańsku tzw. Dzień Ofiarności (Opfertag), podczas którego mieszkańcy mogli wspomóc organizację w trakcie zbiórek dobroczynnych. Wobec pogarszającej się sytuacji aprowizacyjnej miasta w kolejnych latach Pomoc Wojenna działała w coraz trudniejszych warunkach. Aktywność niektórych komisji wygasła jeszcze przed zakończeniem wojny.