"Ademin Kanadı" Romanında İlimden İrfana Yolculuk

Bu çalışmada Yasemin Karahüseyin’in Ademin Kanadı isimli romanı hakkında tematik bir inceleme yapılmıştır. Eserde tarihte “uçan adam” olarak bilinen Hezarfen Ahmet Çelebi’nin uçma deneyimi etrafında yaşadığı olaylar anlatılmıştır. Olay örgüsünde olağanüstü unsurlar dikkat çekmektedir. Bu çalışmada ele alınacak kısım romanda yararlanılan tasavvufî unsurlardır. Hezarfen Ahmet Çelebi, romanda uçabilmeyi arzulayan mistik bir kişi olarak kurgulanmıştır. Uçabilmesi, ruhunun bir kuş gibi kanatlanması anlamında metaforik bir kavram olarak tasavvufî boyutta ele alınmıştır.  Ahmet Çelebi’nin bu arzusu sıradan bir insanın uçma hayalinden öte tasavvufta ve Türk kültüründe kuş metaforuyla işaret edilen ruhun özgürlük isteğidir. Beden kafesine hapsolan ruhun uçması reel dünyada ölüm demek olsa da tasavvufta yeniden doğuşu anlatmaktadır. Romanda “kuş” ve “kanat” metaforuyla bu husus vurgulanmıştır Başta mürşit olmak üzere nefis, ruh, vird, aşk, mârifet gibi tasavvufî kavramlar olay örgüsünde kullanılmıştır. Özellikle romanın baş kişisi Hezarfen Ahmet’in hayalden gerçeğe kanatlanıp uçması tasavvufta sâliki mârifete ulaştıran seyr ü sülûk olarak anlatılmıştır. Bu çalışmada romanda Ahmet Çelebi’nin tasavvuftaki mertebesi ve uçma yolunda yaşadığı tasavvufî haller ve kavramlar hakkında bilgi verilecektir.