NÂZIM HİKMET VE BİLİM KURGU

Bilim kurgu temaları arasında kıyamet sonrası toplumlar, uzay yolculuğu, uzayda kolonileşme, yaşamın zor olduğu gezegeni dünyalaştırma, kozmik okyanuslar ve mitolojiler, uzaylılar, uzaylı uygarlıklar, uzaylıların işgali, gelecek öyküleri, zamanda yolculuk, ükroni, ölümsüzler, dünyanın sonu, robotlar, elektronik beyinler ve yapay zekâ, dördüncü boyut, paralel dünyalar, mutasyona uğrayanlar, klonlar, insan-makine melezleri sayılabilir. Nâzım Hikmet’in Son Şiirleri’nde yer alan bazı şiirleri de bilim kurgu temaları açısından tahlil edilmiştir, Şair, bu şiirlerinde Ay’a, Mars’a, yıldızlara yolculuk temasını işler. Bu uzay yolculuklarında “yolcu füzeleri” ve “kozmos gemileri”ni kullanır. Kozmosta insanlardan başka akıllı varlıkların olup olmadığı meselesini konu edinir. Hızla geriye akan zamanla Nicolaus Copernicus’in zamanına yolculuk yapar. Dünyanın sonu Apokaliptik eserlere dayanan eski bir temadır. Şair de felaket sonrası Dünya’nın yok oluşu konusunu işler. Şairin şiirlerinde kullandığı “kozmos yolu”, “füze lombozu”, “Ay”, “Merih”, “Güneş” ve “yıldızlar” gibi sözcükler bilim kurgu edebiyatının temel konusu uzayla ilgilidir. Adları anılan kozmonotlar Yuri Alekseyeviç Gagarin ve German Stepanoviç Titov da uzayı akla getirir.