Om verder te ontwikkelen: de zes stellingen van Jo Hermanns

‘Glücklich ist wer vergißt<P> was doch nicht zu ändern ist’<P> (aria van Alfred uit Die Fledermaus, Johann Strauß jr)<P> Jo Hermanns liet op 1 oktober 2013 bij zijn afscheid als bijzonder hoogleraar van de Vereniging tot Bevordering van de Studie der Pedagogiek, aan de Universiteit van Amsterdam, nog even stevig van zich horen. Hij verkoos voor het afscheidsritueel de conferentie van de VBSP boven de aula van de universiteit én hij sneed een actueel onderwerp aan, met een breedte en een impact zoals we die vandaag van opvoed- en onderwijskundigen niet vaak vernemen. Zie hier mijn in zes stellingen samengevat commentaar tijdens die oktoberbijeenkomst. Ik koos niet voor niets voor de ‘stellingen’-metafoor. Stellingen zoals men die wel ziet rondom, nee, gehecht aan een gebouw dat enig opknap- en onderhoudswerk, voeg- en schilderwerk verdient. Het gebouw der opvoedkunde, zeg maar.