Obraz mieszkańców krajów Globalnego Południa w polskiej wielokulturowej literaturze dziecięcej XXI wieku

Celem niniejszego artykułu jest zbadanie obrazu przedstawicieli Globalnego Po[1]łudnia wyłaniającego się z polskiej wielokulturowej literatury dziecięcej XXI wie[1]ku oraz sprawdzenie, czy są w niej powielane mity i wzorce narracji zaczerpnię[1]te z dyskursu kolonialnego. Autorka tekstu poddaje analizie utwory należące do dwóch kategorii literatury wielokulturowej według klasyfikacji Mingshuiego Caia i Rudine Sims Bishop: literatury światowej oraz literatury międzykulturowej. Taki dobór literatury podmiotu pozwala na sprawdzenie, jakie konteksty sytuacyjne najbardziej sprzyjają ujawnianiu się w  narracji kolonialnego sposobu myślenia. Zostaje również podjęta próba powiązania wizerunków przedstawianych w oma[1]wianych dziełach literackich z wyzwaniami współczesnego świata: edukacją glo[1]balną, etyczną turystyką i pomocą charytatywną czy też zjawiskiem migracji oraz uchodźstwa