Sprache, Denken, Welt

Nova fenomenologija sebe smatra filozofijom čije je polazište u samoosvještavanju čovjekova samonalaženja u svom okruženju. Ona se nadovezuje na svakodnevno, predteoretsko životno iskustvo čovjeka da bi njene sadržaje otvoreno prikazalo bez iskrivljenja kroz znanstvene teorije i modele. Ovaj prilog bavi se pitanjem toga kako se neproizvoljno životno iskustvo čovjeka odnosi prema njegovim jezičkim sposobnostima. U tu će svrhu biti rekonstruirana filozofska razmišljanja Hermanna Schmitza o jeziku i postavljena u kontekst s drugim prilozima iz filozofije jezika. Kao prvo, diskutirat će se uloga jezika u sklopu izgradnje tzv. razvijene prisutnosti, prije nego što bude razmotren odnos jezika i mišljenja odnosno jezika i svijeta. U tom ću kontekstu opširnije razmotriti Schmitzovu koncepciju intradifuzna značenja situacija i diskutirati njen doseg. Ključ za razumijevanje Schmitzove filozofije jezika leži u tome da se na ispravan način međusobno povežu intradifuzno značenje situacija, pojedinačni smisao u jednoj situaciji i jezičko značenje, odnosno jezički smisao.