Kontributi i Medresesë “Alauddin” në strehimin e studentëve shqiptarë gjatë vitit 1990 pas dëbimit nga universiteti dhe konviktet nga regjimi Serb

Medreseja e Ulët shqiptare (“Aluddin”) u hap dhe e filloi punën e saj edukativo-arsimore më 01.11.1951 në qytetin e Prishtinës. Medreseja e Ulët shqiptare funksiononte në kuadër të institucionit të Bashkësisë së Fesë Islame (BFI). Kjo shkollë fetare filloi veprimtarinë e saj edukativo-arsimore në kohën më të vështirë në të cilën po kalonte populli shqiptar në përgjithësi, arsimi kombëtar dhe arsimi fetar në veçanti. Me gjendjen e vështirë që po dominonte në atë kohë në Kosovës u përballë edhe medreseja e sapothemeluar, mësimdhënësit dhe nxënësit e saj. Krahas kushteve të vështira, kurajo dhe vullneti për të vazhduar procesi edukativo-arsimor në gjuhën shqipe ishte shumë i madh, si nga ana e mësimdhënësve, ashtu edhe nga ana e nxënësve.