DİYAFRAMATİK SOLUNUM ve VOKAL TEKNİK

Vokal müzik insanoğlunun yaşantısında ilk çağlardan bu yana önemli yer tutmakta ve müzik içeriğinin önemli boyutlarından birini oluşturmaktadır. Duyu, bazı organların eyleminin sonucudur ve bu nedenle hangi organların bu duyulara göre çalıştığını bilmek önemlidir. Şarkı söylemek üç düzlemde gerçekleşir. Bunlar: nefes alma, ses tellerini içeren gırtlak ve sesin yankılandığı rezonatörler ya da sinüs boşlukları. İnsanlar vücudumuzdaki bu harika enstrüman ile şarkı söyler ve konuşuruz. Şarkı söyleme esnasında kullandığımız bu uvuzlarımız bir virtüöz mekanizması şeklinde çalışmaktadır. Bu mekanizmanın erken yaşlarda deforme olmasını önlemek için bilinçli olarak nasıl kullanılması konusunda gerekli önlemlerin alınması gerekmektedir. Sanatsal sesin yayımı için gerekli olan vokal teknik, herhangi bir ses emisyonu gerektiren faktörlerin bilinçli kullanımı olarak tanımlanabilir. Bu emisyonlar; akciğerlerin enerji kaynağı olarak kullanılması ile başlar solunumun sesin yoğunluğu –hacmi- ile olan sorumluluğu ile devam eder. Ses kaynağı olan gırtlak şu mekanizmalardan oluşur; fonasyon, sesin perdesi –frekansından- sorumludur. İnsan sesi, ses ve konuşmanın saf mekaniğinin bir uzantısından daha fazlasıdır. Hayati bir vokal yaşam haline gelmek için, ses ve konuşma, bireyselliğimizi şekillendiren fiziksel ve duygusal enerjilerle içsel olarak iç içe geçmelidir. İzole bir işlev olmaktan çok uzak olan vokal yaşam, vokal ve sözlü iletişimde yer alan sinerjik enerjilerin bir bileşimini temsil eder. Vokal yaşam, gelişmiş sesin, duygu ve amacın her nüansını ifade etmek ve iletmek için kullanılmasıdır. Sonuç olarak, bireysel kişisel kültürümüzün ifadesidir. Bu makalede ses oluşumunu gerçekleştiren etmenler ve doğru şarkı söyleme tekniklerine bağlı olarak yapılabilecek etütlere yer verilecektir.