Gabriel Marcel’e Göre Tekn(ik)oloji ve Dünyanın Parçalanmışlığı

Tarihsel süreç içerisinde ilk olarak doğa ile herhangi bir araç kullanmadan doğrudan ilişki kuran insan, zamanla çevresinde karşılaştığı sorunları aşmak için farklı teknik ve teknolojiler geliştirmiştir. Böylece doğayı kontrol altına almayı ve doğadaki karşıtlıkları kendi kuracağı bir dünya içerisinde bir bütünlük oluşturacak şekilde bir araya getirmeyi amaçlamıştır. Ancak insanın doğa ile kurmuş olduğu bu dolaylı ilişki, zamanla bütünlükten ziyade parçalanmışlığa neden olmuştur. Gabriel Marcel’in bu duruma dair düşüncelerinin ele alındığı bu çalışmanın amacı, insanın yaşam üzerinde giderek daha fazla kontrole sahip olan teknolojinin konumunu sorgulamaktır. Öyle ki modern çağda teknolojinin otorite olarak görüldüğünü ifade eden Marcel’e göre insanlar teknolojiyi putlaştırmıştır. Bu durumun insanın özerkliğini elinden aldığını, yaşadığı dünyaya yabancılaşmasına neden olduğunu ve en önemlisi de varoluşunu tehlikeye attığını ileri süren Marcel’e göre teknoloji, aynı zamanda dünyanın da parçalanmasına da neden olmuştur. Mistik ve metafizik süreçlerden arındırılmış bir sorunlar dünyası, bütüncül bir düşünmeden ziyade soyutlayıcı düşünmenin hâkim olduğu bu dünya, gerçeklikten kopuk yapay bir dünyadır. Buna rağmen Marcel, insanın yaşamında teknolojiyi doğru bir şekilde konumlandırması halinde insanlık için faydalı olacağına inanır. Bu bağlamda Marcel’in teknolojiye dair düşünceleri, insanın etki alanı giderek genişleyen teknolojilerin neden olduğu dünyanın parçalanmışlığı ile başa çıkma noktasında önemli bir başvuru kaynağı olması açısından önemlidir.