ANALYSIS OF EGON SCHIELE’S WORKS IN ANTHROPOMORHIST STYLE

Her sanatçı ürettiği eserinde kişiliğinin ve yaratıcılığının derinliklerinde bulunan birçok imgeyi kullanabilmektedir. Sanatçının bilerek ya da hayal gücünün verdiği yetkinlikle bilinçaltına gönderdiği biçimleri ortaya çıkarma isteği ve bu imgeleri kullanmaya ihtiyaç duymasının birtakım sebepleri olabilmektedir. Sık sık kullanılan bu biçemler sanatçıların odak noktasını tespit etmede bizlere olanak tanımaktadır. Egon Schiele’nin eserlerinde en çok kullandığı imgenin kendisi olduğunu, yapmış olduğu yüzü aşkın otoportreden anlamaktayız. Sansasyonel sanat yaşamı ve eserleriyle eleştirmenlerin odak noktası olan Schiele portreleriyle her zaman tanınmıştır. Ancak sanatçının antropomorfist anlayışta betimlediği manzaraları, kent ve kasaba resimleri onu hem simgeci anlayıştan hem de ekspresyonist düşünceden ayırmıştır. Schiele’nin manzara resimlerinde öykünmeci bir kurguyu ya da doğanın kopyasını sunan bir düzenlemeyi göremeyiz. Sanatçı doğaya, evlere, sokaklara insansı nitelikler katarak ve yeniden yorumlayarak izleyiciye sunar. Bu çalışmanın amacı Schiele’nin antropomorfist manzara resimlerini biçimsel sanat eleştirisi yöntemiyle incelemek ve sanatçının portrelerinde benimsediği sanat üslubunu, manzara resimlerinde de farklı bir boyuta taşıyarak izleyiciye sunduğunu göstermektir.