Przywileje wsi Siedliska

XIV-wieczna wieś Siedliska, historycznie związana z włością szczebrzeszyńską (potem powiatem szczebrzeszyńskim), należy do najstarszych na Zamojszczyźnie. W Archiwum Państwowym w Zamościu od 2010 r. znajdują się 4 bardzo cenne pergaminowe dokumenty dotyczące wsi, pochodzące z lat 1457, 1593, 1662. Do niedawna uważano je za zaginione; było wiadomo o ich istnieniu, gdyż powoływał się na nie archiwista Ordynacji Zamojskiej Mikołaj Stworzyński (opis Ordynacji z 1834 r.; korzystał z kopii). W artykule publikowana jest treść dokumentów. Najstarszy wystawił Jan Czuryło ze Stojanowic, opiekun prawny dziedziczki powiatu szczebrzeszyńskiego, nadający część gruntów swoim sługom. Dwa kolejne wystawione zostały przez Jana Czarnkowskiego, dziedzica powiatu szczebrzeszyńskiego: pierwszy potwierdza nadanie Jana Czuryły na prośbę Filipa Saka, karczmarza i dziedzica części dóbr w Siedliskach, drugi odnawia przywileje „obywateli” wsi Siedliska, zniszczone podczas najazdów tatarskich. Ostatni pergamin potwierdza oba wymienione wyżej przywileje, a wystawił go Jan „Sobiepan” Zamoyski, III ordynat zamojski. Opisano także historię Siedlisk, w 1379 r. nadanych Dymitrowi z Goraja. Po jego śmierci dobra przeszły na spadkobierców (z tego okresu pochodzi 1. pergamin), potem m.in. Górków i Czarnkowskich (2. i 3. dokument), od 1589 r. należały do Ordynacji Zamojskiej (4. dokument). Autor uważa, że mieszkańcy Siedlisk rządzili się prawem wołoskim, podaje argumenty.