Od biografii do wyznania tłumacza (przypadki polsko-serbskie)

Od połowy XX w. zmienia się sposób postrzegania tłumacza, który ujmowany jest w refleksji humanistycznej jako kategoria pozatekstowa. Głos poszczególnych tłumaczy jest coraz lepiej słyszalny w przestrzeni publicznej. Tłumacz nie tylko wpływa na odbiór przekładu w kulturze docelowej i promuje twórczość oryginalną, lecz także jest w centrum zainteresowania jako ekspert, a także osoba prywatna, której praca podlega pewnym uwarunkowaniom (społeczno-politycznym, kulturowym, a także osobistym - duchowym i cielesnym). W artykule przedstawione zostają wypowiedzi dotyczące najważniejszych działających obecnie tłumaczy w parze język polski i serbski, które ukazują stosunek autorów przekładów do swojej pracy i pasji. Wypowiedzi te są zróżnicowane formalnie i medialnie - od biografii-reportażu, przez tomik poetycki, nagranie video, wywiad, fotografię – stanowią dokument życia i pracy twórczej, będąc elementami ich biografii translatorycznej.