ZARYS HISTORII NAUCZANIA I WYCHOWANIA RELIGIJNEGO MŁODZIEŻY

Artykuł jest próbą ukazania najważniejszych inicjatyw formacji religijnej młodzieży w Kościele począwszy od starożytności aż po koniec XIX wieku. Wszystko zostaje ukazane w ścisłej relacji edukacji religijnej młodych z całym procesem rozwoju katechizacji w Kościele. Autor analizuje wychowanie młodych w następujących epokach i związanych z nimi wydarzeniami: starożytność chrześcijańska, civitas Christiana w średniowieczu, odrodzenie z prądami humanizmu, zalecenia Soboru Trydenckiego, potrydenckie inicjatywy duszpasterskie, oświecenie ze szkolną lekcją religii i próby odnowy katechezy młodzieżowej w XIX wieku. Na koniec stwierdza się, że przedstawione próby odnowykatechezy młodzieży w XIX wieku wprowadzają w szeroką dyskusję nad sytuacją katechezy młodzieżowej dzisiaj.